STOP met persoonlijke ontwikkeling

Gepubliceerd op 24 april 2019 om 13:57

De nummer 1 reden waarom vrouwen bij mij komen voor coaching: 
Ze voelen zich gespannen of somber. 
Het voelt zwaar, er is iets ingewikkeld.
Hun hoofd denkt de hele dag, ziet beren op de weg en weet niet meer wat het wil.
Kortom, er gaat iets NIET goed en er is reden voor coaching, reden voor persoonlijke ontwikkeling.

Zo gaat het ook in organisaties. 
Iemand functioneert niet, of is vaak of lang ziek.
Iemand voelt zich niet prettig door werkdruk of een baan die niet past.
Leidinggevenden hebben een idee over wat iemand, of zelfs een heel team, zou moeten verbeteren.
Kortom, er gaat iets NIET goed en er is reden voor coaching, reden voor persoonlijke ontwikkeling.

Persoonlijke ontwikkeling is belangrijk.
Het brengt je verder in het leven.
Een leven lang leren.
Jezelf verbeteren.
Vaardigheden en inzichten ontwikkelen.
Belangrijk. Toch?

En toch zeg ik: laten we er mee stoppen.
Stoppen met coaching van ‘onwillige’ teams of individuen. 
Alle verandertrajecten in de prullenbak.
Weg met die voortdurende roep om ontwikkeling en verbetering.

Dus weg ermee en vraag: waarom?
Waarom moet er iets veranderen?
Waarom moet je ‘verder komen’?
Omdat je niet genoeg van het één of ander kunt?

Wie bepaalt wanneer er iets geleerd moet worden?
Wie bepaalt wat goed genoeg is?
Een mens kan alleen ontwikkelen als hij daar zelf klaar voor is.
Een mens kan alleen leren als hij zich veilig voelt. 

Iedereen is een mens.
Een mens dat precies klopt, precies goed is zoals hij NU is.
Met al z'n prettige en onprettige gedachten, gevoelens en gedragingen.
Er hoeft niets te veranderen.
Er hoeft nergens aan voldaan te worden. 
Er hoeft niets ingezien te worden.
Er hoeft niets verbeterd te worden.
Iedereen is genoeg.
En is precies waar hij zou moeten zijn.

 

Zo.

Alle coaches een nieuwe baan zoeken dus?
Nee.

Want, elk mens heeft verlangens.
Een verlangen om bepaalde gedachten niet meer te denken.
Bepaalde gevoelens niet meer te voelen.
Of bepaalde dingen niet meer te doen.
Een verlangen om te leren.
Of dingen los te laten die niet meer dienen.
En niet vanuit dat stemmetje dat zegt dat het allemaal lang niet goed genoeg is en je ergens nódig mee aan de slag moet.

En dat is het uitgelezen moment om een coach in de arm te nemen.
Niet omdat het moet, omdat het allemaal nog niet goed genoeg is en je snel van allerlei dingen af moet.
Maar omdat verlangens de kans mogen krijgen om werkelijkheid te worden. 
En dat hoeft niemand alleen te doen.


Laten we coaching gaan gebruiken om verlangens te onderzoeken en waar te maken, in plaats van mensen te willen verbeteren.
Dat is namelijk helemaal niet nodig. Iedereen is al precies goed.

Dus een dikke doei voor persoonlijke ontwikkeling.
En een warm welkom aan jou en je verlangen.

Liefs, Caren


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.