In alles wat het leven van ons vraagt, is het soms niet makkelijk om je eigen stem te horen. Om te weten en voelen wie je bent, wat jij wilt en jezelf te zijn.

In mijn praktijk kom ik vragen tegen als:

~ 'Ik zou mezelf wel willen zijn, maar hoe weet ik wie ik ben?'
~ 'Hoe kan ik mezelf blijven in alles wat op mijn pad komt?'
~ 'Ik voel dat het leven wat anders van mij verwacht, dan waar ik behoefte aan heb. Hoe kan ik dat met elkaar verenigen?'
~ 'Ik wil mezelf ontwikkelen, want zoals ik nu ben, voel ik me niet opgewassen tegen het leven.'
~ 'Hoe kan ik mezelf zijn, als ik helemaal niet weet wat ik wil?'
~ 'Soms word ik zo geraakt, terwijl ik het niet wil, hoe kan ik dat voorkomen?'

Ik geloof dat het essentieel is om te weten, te voelen, wie je bent en ruimte te geven aan de kern van jouw zijn.

Elk mens wil zich verbonden voelen. Met de ander, en ook met jezelf.

Daarvoor is het nodig alles van jezelf te bezien zoals het is. En niet alleen aan de positieve en prettige kanten van jezelf, maar ook de stukken die je niet graag onder ogen ziet, of die ongemakkelijk, zwaar of kwetsbaar voelen.

Het leven is een all inclusive, je wordt uitgenodigd om alle kanten van jezelf te omarmen. Ik zie dagelijks, dat je juist daar de verbinding vindt, die je zoekt. En daarmee kom je thuis bij jezelf.

Ik geloof dat je alles al in je hebt, wat je nodig hebt, om de uitdagingen van het leven tegemoet te treden. In het vertrouwen dat het leven je precies biedt wat je nodig hebt, op dit moment.

Maar eerst rust. En een kopje thee. Welke smaak vind je lekker?