Mijn talent (ongekend!) deel 3: Ik was er weer keihard ingetrapt. Oeps.

Gepubliceerd op 13 juli 2017 om 10:00

Ja, met open ogen, recht mijn valkuil in. Het duurde twee weken voordat ik het in de gaten had. En ik hoorde mezelf weer denken:
Ik moet het helemaal anders aanpakken.
Zoals zij het doen is het veel beter.
Ik moet dit echt ontwikkelen.
Oh help, ik kan dit helemaal niet zo goed.
Hoe ga ik er nou voor zorgen dat ik hier ook heel erg goed in word.

En ik voelde me pffff… Niet in mijn kracht, een beetje wanhopig en teleurgesteld, omdat ik weer iets had ontdekt wat ik niet kan.

Wat er gebeurde. Ik deed mee aan de Surrender to silence challange van Marianne Hermsen. Zij heeft overigens een supergaaf concept gelanceerd, de coachbusinessschool, maar dat terzijde. En de boodschap van Marianne is: onderneem vanuit afstemming met jezelf. Ga af op je intuïtie, niet op je hoofd. Het antwoord vind je niet door erover na te denken, maar door af te stemmen op je gevoel, op jezelf.

Een mooie boodschap. 

 

JA, dacht ik, mijn hoofd heeft inderdaad niet altijd het antwoord! Zou dit het antwoord dan zijn? Ik moet meer afstemmen op mijn gevoel.

Hup.

Stem af.

Het lukt niet.

Doe dan iets beter je best Caren.  

En ik begon al een beetje zenuwachtig te worden.

 

Mijn ikken begonnen te morren.

Krimson zei: Je doet het niet goed Caren, je stemt veel te weinig af. Dat is niet de goede weg, dat zegt ze toch.

De strenge juf zei: Ga gewoon keihard afstemmen, huphup! Dan lukt het vast wel.

Tante Sidonia raakte in paniek en dacht: maar als het je niet lukt, dan ga je af als een stekker bij al die mensen die zo goed kunnen luisteren naar hun intuïtie.

Mijn kleine ik werd hoe langer hoe onzekerder. Meh. Wat moet ik nou?

 

Zo modderde ik een beetje aan. Weer iets ontdekt wat helemaal anders moest. Ik voelde me kleiner en kleiner en behoorlijk ongeschikt.

 

En ik keek eens om me heen. En realiseerde me dat ik MIDDEN in mijn valkuil zat. Ik legde mezelf op dat ik van mijn hoofdweg af moest, een hobbelig zandpad op. Waar ik zou blijven hangen in de kuilen en modderig en bezweet keihard zou moeten werken om vooruit te komen. En zo voelde het ook. Pfff.

Ik vond mezelf niet goed genoeg. Ik wilde iemand zijn die het niet nodig heeft om ergens over na te denken. Die genoeg heeft aan vertrouwen, zonder antwoord op het hoe. Want dat was toch de bedoeling?

 

Nou, het is een prachtige bedoeling voor heel veel mensen, maar het was niet MIJN bedoeling. Ik ben iemand die graag nadenkt. Die het wil snappen. Die wil weten hoe.

Dat is mijn hoofdweg, mijn eerste reactie. En ik kan wel proberen wat anders te doen, krampachtig me iets anders eigen proberen te maken. Maar dat werkt niet. Het is een prachtige weg, maar het is niet MIJN weg.

 

En toen kwam er weer ruimte. Want ik vind het prachtig om af stemmen op mijn intuïtie. En heel belangrijk. Maar dat is voor mij niet voldoende. Dat is niet mijn hoofdweg. Ik hou ervan om een plan te hebben, ik hou ervan om na te kunnen denken over dingen, om me concepten en theorieën eigen te maken. En op basis daarvan aan het werk te gaan. Dat past bij mij. En dat is prima!

 

Tijd om mijn hoofdweg serieus te nemen! En daarom heb ik gekozen voor de MBA voor Ondernemers van Anke Verbruggen. Zodat ik vanuit mijn sterke punten kan werken aan mijn bedrijf.

 

Wat is het soms een klus, om mezelf waardevol te vinden. Echt te voelen dat ik prima ben, en dat ik mag kiezen wat bij mij past en mezelf niet van alles op te leggen.

 

Maar wat geeft het een ruimte dat ik dat gevoel van ‘niet goed genoeg zijn’ steeds meer achter me kan laten.

Wat geeft het een zelfvertrouwen.

Wat geeft het een vrijheid.

Wat geeft het een kracht.

 

Want ik ben prima.

Ik ben precies goed.

En jij dus ook.

 

En daar heeft het boek van Buckingham en Clifton me enorm bij geholpen. Ik kan het iedereen aanraden, koop het boek! Ieder boek heeft een unieke code voor een online vragenlijst waarmee jij je sterke punten kunt ontdekken.

Ik heb geen aandelen (helaas, haha), maar het is niet duur en het geeft je zoveel inzicht! Je sterke punten zijn echt van die dingen waarvan je denkt: maar dat is toch logisch, dat kan toch iedereen?

Maar dat is dus niet zo!

Het maakt jou speciaal.

Het maakt jou bijzonder.

Het maakt jou tot wie je bent.

En hoe zou het zijn als je jouw sterke punten in kunt zetten? Het zijn jouw hoofdwegen! Niemand is er beter in dan jij. Je kunt haast niet anders. Hoe zou het zijn als je niet meer zou denken: daar heb je mij weer met m’n begrip/mening/vragen/gedoe? Hoe zou het zijn als jij je hoofdwegen gaat omarmen in plaats van ze te diskwalificeren? Hoe zou het zijn als je je niet meer verzet tegen jezelf?

 

Hier is een linkje naar het boek:

Ontdek je sterke punten

Mijn laatste sterke punt heb je nog te goed: empathie.

Nou, als ik me ergens in herken. Elke dag zeg ik wel tien keer 'dat kan ik me voorstellen'. En dat is ook zo. Ik kan me zo goed in de gevoelens en ervaringen van de ander verplaatsen. En dat maakt dat ik coachen zo mooi vindt en het me zo natuurlijk af gaat. Ik kan me verplaatsen in jouw situatie en van daaruit bekijken wat jij nodig hebt, wat jij kunt doen. In jouw tempo. Op jouw manier. Dat kost mij geen enkele moeite. Want dat is mijn hoofdweg. Zoeffff :). Zullen we samen op pad?

Stuur me een bericht

 

 

 

 

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.