Coaching is niks voor mij.

Gepubliceerd op 29 maart 2017 12:40

Coaching is niks voor mij. Therapie, alleen het woord al. Dat is voor mensen die ziek zijn of een steekje los hebben. Dat klinkt als falen, mislukt, dat ik een watje ben. Dat ik niet sterk en slim genoeg ben om het alleen te kunnen. Nee, dat doen we maar niet.

Maar een paar jaar geleden klopte dat kleine meisje bij mij aan, van binnen. Van buiten zag je niets aan mij, maar van binnen was het anders. Ik was uitgeput, voelde me bang en de gedachten in mijn hoofd draaiden cirkeltjes. Zodra ik wakker werd begon ik te denken, totdat ik 's avonds weer doodmoe in slaap viel. Ik had geen idee hoe ik iets aan mijn situatie moest veranderen. Ik had nergens echt plezier in, alles was zwaar.

Ik voelde wel dat ik iets anders wilde, dat er een uitweg moest zijn. Maar waar? En hoe? Ik wist het even allemaal niet meer.

Ik kon het niet alleen en zocht hulp. Hoe beschamend ik dat ook vond. Ik ging in therapie, wat een zwaktebod! Ik durfde het aan bijna niemand te vertellen.

Het was één van de BESTE beslissingen van mijn leven. Serieus.

Want wat bleek: er was iemand die me kon helpen. Iemand die luisterde en me serieus nam. Iemand die het niet beter wist, maar aandacht had voor mij. Ik kreeg inzicht in waarom ik de dingen doe zoals ik ze doe. Wat me helpt en wat niet. En daarom kon ik kiezen om met sommige dingen te stoppen en van andere dingen meer te doen.

Ik kreeg weer energie, ik leerde hoe ik die gedachten de baas kon worden en voelde me niet meer zo bang. Ik liet dat kleine meisje binnen in mijn hart, ik herinnerde me weer wie ze was. Haar vreugde en verdriet, haar talenten en haar waarde.

Ik leerde dat ik er mag zijn. Net zoals jij er mag zijn. Met al je gevoelens, gedachten, talenten en ook die eigenschappen die je liever niet zou willen hebben.
Je mag er zijn. Je bent waardevol.
Je ben zó welkom in mijn praktijk om dat te ontdekken.


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.